Roy werd geboren op 2 juli 1947 als vierde kind van Dolf en  Ernestine Wong Swie San-Feurich aan de Verlengde  Keizerstraat 47 te Paramaribo. Het gezin had het niet breed en de  kinderen deelde mee in de zorg om dagelijks het hoofd boven water te houden. Een feit dat diepe indruk op Roy heeft gemaakt is de ziekte van zijn moeder. “Ik heb mijn moeder nooit met twee gezonde benen gezien”, vertelde hij. Zijn moeder leed aan Filaria in de volksmond bekend als “olifantenbeen”. Zij had een dik been dat vaak pijnlijke problemen gaf.  Bij elkaar heeft zij met tussenpozen ruim vier jaar in ziekenhuizen doorgebracht en 12 keer geopereerd.  Ondanks haar ziekte was Ernestine, beter bekend als “Mamsje” een voorbeeld van dankbaarheid en Gods vertrouwen. Opgegroeid in een gezin met weinig geld maar heel veel liefde  heeft Roy altijd een diepe bewogenheid gehad voor minderbedeelden en mensen met een handicap.  Al op jonge leeftijd ging Roy na schooltijd werken met zijn vader die timmerman was. Na de Blufpandschool ging Roy naar de Technische School. Na het behalen van zijn diploma ging hij verder studeren  als bouwkundig tekenaar en topograaf.

In december 1966 kwam hij tijdens een straatsamenkomst tot bekering en sloot zich aan bij de Volle Evangelie Gemeente  “Stromen van kracht” onder leiding van voorganger Daan Lachman. Hier leerde hij Sila (Hortence P.S.) Lachman, de dochter van de voorganger, kennen. In 1969 traden zij in het huwelijk. In 1970 werd hun eerste kind Gloria Astrid geboren

Roy heeft tussen 1968 – 1971  in de binnenlanden van Suriname gewerkt aan het schrijven van landkaarten, in teamverband met K.L.M. Aerocarto en voor Suralco als assistent-landmeter. Verder tekenwerkzaamheden betreffende civieltechniek en bouwkunde ten behoeve van de mijnbouw.

In 1971 vertrok hij met zijn gezin naar Nederland en werd in dat jaar hun tweede dochter Jennifer geboren. Na een jaar in de Bijlmermeer, Amsterdam te hebben gewoond verhuisde het gezin naar Dordrecht, waar Roy van 1972 – 1976 werkte bij N. Kortekaas, bureau voor Tuin- en Landschapsarchitectuur. Roy had daar de functie van tuinarchitect, waar hij werkte aan het ontwerpen en inrichten van groenvoorzieningen.

Van 1976 – 1982 trad Roy in dienst bij het Stedenbouwkundig Bureau Kuyper Compagnons in IJsselmonde als ontwerper/tekenaar op de afdeling tuin-en landschap.  In deze periode studeerde Roy af aan de Hugo de Vriesschool in Deventer. Deze opleiding omvatte een specialisatie op plantenkennis, teelt en vermeerdering van planten, natuurkunde en scheikunde.

Het gezin werd uitgebreid met 2 zonen, in 1980 werd Stephen Gideon geboren en in 1982 Jonathan Dennis.

Roy heeft aan diverse projecten voor Ruimtelijke Ordening gewerkt, ten behoeve van de gemeenten Lelystad, Leeuwarden, Noordwijk, Hendrik Ido Ambacht, Almere Buiten, IJsselmeer Polders en Industriële complexen.

Vanwege zijn betrokkenheid bij kerk en zending heeft hij op vrijwillige basis meegewerkt aan de volgende projecten: Het ontwerpen en aanleggen van Therapie boerderij “De Hoop” te Dordrecht ten behoeve van opvang voor verslaafden. Ontwerp en uitvoering van kerkgebouw “Nehemia” in Zwijndrecht.

In 1982 remigreerde Roy met zijn gezin naar Suriname. Roy heeft van 1982 tot 1995 gewerkt als Stafambtenaar bij het directoraat Milieubeheer. Hij had de functie van Hoofd van de afdeling Stadsverfraaiing en was belast met de dienst der beplanting voor de gehele stad Paramaribo. Daarnaast heeft hij op projectbasis gewerkt aan het ontwerpen en aanleggen van het COVAB terrein en het Andres Bello Complex te Paramaribo.

Met Gods hulp kreeg Roy in 1983 de beschikking door de overheid over 14 ha. grond te Santopolder. De voormalige bananenplantage Surland, was al jaren niet meer in gebruik en geheel overwoekerd. ’s Morgens waren er brulapen te horen en vanaf de woning keek je uit op een hoge muur van oerwoud.  De vervallen beheerderwoning zat vol met wespen en houtwormen. Roy zag de potentie in Santopolder en vertelde vol trots dat hij dit gebied tot ontwikkeling zou brengen. Hij maakte een ontwerp en heeft elke dag gewerkt aan het verbeteren en optimaliseren van het terrein, waarbij hulp aan noodlijdenden voorop stond.

In 1985 werd Thersa Paulina geboren, hun vijfde kind. Het gezin was nu compleet.

In 1985 werd Roy door Rev. Wout van den Bor  ingezegend tot voorganger van de gemeente “Stromen van Kracht” aan de Nassylaan 63 in Paramaribo. In 1995 nam hij als voorganger afscheid van deze gemeente.

In de jaren die volgden is het Evangelisch Centrum Lob Makandra aan de Santopolderweg 3, district Wanica uitgegroeid tot een begrip in de Surinaamse samenleving. De kinderclub die zijn vrouw en dochter Gloria opstartten in 1991 groeide al snel uit tot een bloeiende gemeente. Samen met de broeders van de gemeente Lob Makandra begon Roy al gauw met de opzet van een retraitecentrum. Daarna heeft Roy gewerkt aan de bouw van een Buurthuis, een kerkgebouw, een Tehuis voor Gehandicapten “In de Ruimte”, Jennie Mullerschool voor gehandicapten een kinderdagverblijf, een kinderspeeltuin, een drukkerij en op dit moment is een basisschool voor 700 leerlingen in aanbouw. Dit laatste project heeft Roy helaas niet kunnen afmaken. Roy maakte, ondanks zijn zorgwekkende gezondheid, lange dagen achter zijn tekentafel, reed vrachtwagens aan met cement, zand en stenen. Hij zette zich persoonlijk in fondsen te werven om deze omvangrijke hulpverleningsprojecten tot stand te kunnen brengen.

Geïnspireerd door Roy zijn er nu hulpvaardige mensen, zodat deze projecten kunnen worden voortgezet.

Roy was een man met visie, een man die liet zien wat het je in de praktijk kost om te doen wat de Here Jezus ons heeft opgedragen namelijk je naaste lief te hebben als jezelf. Roy heeft op unieke en uitzonderlijke wijze uiting gegeven aan deze opdracht. Op boeiende en inspirerende wijze sprak en onderwees hij uit het Woord van God.  Zijn werk is gedaan, zijn leven op deze aarde is voorbij, maar zijn visie leeft voort: Lob Makandra, heb je naaste lief. Laat dit zien door er voor de ander te zijn, niet alleen met woorden, maar bovenal met daden. Daarmee inspireer je anderen hetzelfde te doen en bouwen we samen aan het grote plan van God.

Mede dankzij Roy is Lob Makandra uitgegroeid tot een plek waar naastenliefde inspireert!

Lieve Roy,

Gran tangi! (Hartelijk dank!)